Թբիլիսիում բողոքի ցույցերը շարունակվում են. ինչո՞ւ է իռլանդացին մասնակցում վրացական ցույցերին

Թբիլիսիում երկու օր հարաբերական անդորրից հետո դեկտեմբերի 6-ից 7-ը բողոքի 9-րդ գիշերը կրկին ուղեկցվեց դաժան բռնաճնշումներով և ձերբակալություններով։ «Դեպի Հայք»-ի կամավորներից Քրիստոֆերը Գյումրիից մեկնել էր Թբիլիսի, նա մեկ անձամբ հետևել է վրացական ցույցերին։
Ես բրիտանացի եմ, «Դեպի Հայք»-ի կամավորներից, որոշ ժամանակ է՝ ապրում եմ Հայաստանի մեծությամբ երկրորդ քաղաքում՝ Գյումրիում։
Ես որոշեցի այցելել Թբիլիսի և անձամբ հետևել բողոքի ցույցերին, որոնք նոր թափ ստացան նոյեմբերի 28-ին, երբ Վրաստանի վարչապետ Իրակլի Կոբախիձեն հայտարարեց, որ իշխանությունները դադարեցնում են Եվրամիությանը Վրաստանի անդամակցության շուրջ բանակցությունները մինչև 2028 թվականը։
Հինգշաբթի օրը՝ դեկտեմբերի 5-ին, ես ժամանեցի Թբիլիսի, Ռուսթավելի պողոտայում հերթական բազմահազարանոց բողոքի ցույցեր էի։ Ցուցարարները, հիմնականում երիտասարդներ են, բայց նրանց մեջ կային նաև միջին տարիքի քաղաքացիներ, նաև՝ տարեցներ, որոնք պարբերաբար սուլում էին, շչակներ էին հնչեցնում ու վանկարկում՝ «Սաքարթվելո» (վրացերեն՝ Վրաստան)։
Պողոտան աղմկոտ էր, մթնոլորտը լի էր էներգիայով, շատերը վրացական կամ ԵՄ դրոշներով էին, ցուցարարների շրջանում սնունդ ու ըմպելիք էին բաժանում, 3D լուսապատկերիչով խորհրդարանի շենք ճակատին վրացերեն լեզվով կարգախոսներ էին ցուցադրում, նաև՝ սեղմված բռունցք և նույնիսկ Դարթ Վեյդեր («Աստղային պատերազմներ» գիտաֆանտաստիկ սագայի կերպար) և Բեթմենի խորհրդանիշը:
Ցույցի ամենաակտիվ մասնակիցները՝ երիտասարդների մի փոքր խումբ, գտնվում էին հենց խորհրդարանի շենքի դիմաց։ Նրանց դիմաց վահաններով ոստիկաններն էին կանգնած։ Այս ցուցարարները բղավում էին ոստիկանների վրա, ոմանք մանր առարկաներ էին նետում։ Ինչ-որ պահի խորհրդարանի ուղղությամբ հրավառություն սկսվեց, որն ուղեկցվել է հավաքվածների ոգևորված բացականչություններով։ Այդ օրը Ռուսթավելիի հանրահավաքն ընդհանուր առմամբ հանգիստ է անցել։ Խորհրդարանի մոտ ջրցան մեքենաներ չեն եղել, ինչպես նախորդ օրերին։
Ըստ Paper Kartuli Տելեգրամ ալիքի, դեկտեմբերի 6-7-ին տեղի ունեցած բողոքի ցույցի ժամանակ բերման է ենթարկվել 50 մարդ։ «Թրանսփարենսի Ինթերնեշնլ Վրաստան»-ի տվյալներով՝ նոյեմբերի 28-ից սկսած բողոքի ցույցերի ժամանակ մոտ 400 մարդ է բերման ենթարկվել։ Ավելի քան 300 կալանավոր ենթարկվել է ոստիկանական բռնությունների, իսկ ավելի քան 80-ը հոսպիտալացվել է:
Երբ ես կանգնած էի խորհրդարանի շենքի դիմաց, լսեցի անգլերեն լեզվով զրույց, երկու հոգի իրար հետ խոսում էին, ես միացա նրանց ու կսեցինք զրույցել։ Նրանցից մեկը Իռլանդիայից էր, մյուսը՝ Շոտլանդիայից։ Երկուսն էլ երկար տարիներ է Թբիլիսիում են բնակվում, արտագաղթել են իրենց հայրենիքից։ Իռլանդացի Էնդի Գրեհեմը, որը փաթաթվել էր իռլանդական դրոշով, փոքրիկ պաստառ էր բռնել, որի վրա Իռլանդերենով և վրացերենով գրված էր՝ «Իռլանդիան սիրում է Վրաստանին»: Անցորդները շատ էին հետաքրքրվում նրանցով, անընդհատ լուսանկարում էին։
Ինձ շատ հետաքրքրեց Անդիին, թե ինչու է մասնակցում ցույցերին, ուստի մի քանի հարց տվեցի նրան։
-Ինչո՞ւ եք այսօր այստեղ:
-Ես 6 տարի է, ինչ ապրում եմ Վրաստանում, կապված եմ այս երկրի հետ և շատ եմ սիրում Վրաստանը։ Ինձ թվում է, որ այս պահին Վրաստանը ապագայի ընտրության առջև է՝ համագործակցության և պարտադրանքի միջև։ Անկասկած, սա այն ապագան է, որը ցանկանում է վրաց ժողովուրդը, ես պարզապես ցանկանում եմ աջակցել դրան, ինչով կարող եմ։
-Այս բողոքի ակցիաները կարո՞ղ են ինչ-որ բան փոխել: Ի՞նչ փոփոխություններ եք ակնկալում։
-Կարծում եմ, որ այս իրավիճակից լավագույն ելքը կրկնակի ընտրություններ անցկացնելն է… Չգիտեմ՝ դրանք կկայանան արդյոք։
-Դուք հույս ունե՞ք, լավատես ե՞ք։
-Այո: Մարդկանց մեջ իրական զգացում կա նպատակին հասնելու։ Նախկինում բազմաթիվ բողոքի ցույցերի եմ մասնակցել, հիմա զգացողությունն այլ է… ավելի խորը ըմբռնում կա, թե ինչ է ուզում ժողովուրդը… Կա նաև շտապողականության ավելի ուժեղ զգացում։
Քրիստոֆեր Քրոուսըն